Beker Van België 1995-96,

Tien jaar na de eerste derbyfinale stonden Club en Cercle opnieuw tegenover elkaar in de eindstrijd, maar nu was de totaal vernieuwde en tot "Koning Boudewijnstadion" omgedoopte Heizel het decor. Club had zich tot kampioen gekroond en Cercle had een bijzonder sterk seizoen gedraaid, waardoor de finale een volksverhuizing met auto's, bussen en zelfs treinen vanuit Brugge naar Brussel op de been bracht.
Bij Club waren Mario Stanic en Robert Spehar in de week voor de finale de centrale figuren geweest. Spehar was na de halve finales verbaal in de clinch gegaan met coach Broos en zat in Brussel niet eens op de bank. Stanic, topschutter van de competitie, werd dan weer opgeëist in het Kroatische oefenkamp voor Euro 96. "Super-Mario" mocht van bondscoach Blazevic pas op de valreep terugkeren naar België om alsnog in de bekerfinale te kunnen aantreden. Een beslissing waar blauw-zwart de Kroatische coach eeuwig dankbaar voor bleef, want het is zeer de vraag of Club zonder Stanic de Cup zou gepakt hebben. Twee bevliegingen van de Kroaat hielpen Club voorbij een furieus gestart Cercle, dat langs Torma snel voorsprong had genomen. Het waren typische Stanic-goals: op het juiste moment op de juiste plaats. Op het halfuur zette Gert Verheyen met een korte haakbeweging Stanic vrij voor doel. En in het zicht van de rust maakte Mario dankbaar gebruik van een misverstand tussen Lamaire en Henneman, vervanger van de geschorste Feys in het Cercle-doel, om een tweede keer keihard toe te slaan.
Na de pauze kreeg Club het nog moeilijk en schreeuwde al wat groen-zwart was om een penalty na een late tackle van Medved op Cooreman. Maar toen de hemelsluizen open gingen en nadat Pascal Plovie nog enkele minuten was mogen opdraven bij wijze van afscheid aan zijn blauw-zwart, was het uiteindelijk Franky Van der Elst die voor de tweede keer op rij met de beker mocht zwaaien. Club Brugge had meteen zijn tweede "dubbel" beet. Wat Roger Davies deed voor Happel in 1977, deed Mario Stanic voor Broos in 1996.